Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ...

Ο Μπιν Λάντεν τώρα δικαιώνεται
ΑΠO ΤΟΝ
ΣΠYPO KOMINH

Eκεί που είχαµε πειστεί πια ότι αυτό που χρειάζεται είναι µια οικουµενική κυβέρνηση µε πρωθυπουργό τον Ψινάκη και υπουργό Εξωτερικών τον Καραµανλή, γιατί η Ντόρα δεν κάνει, όλα µπήκαν στη θέση τους. Οι «νταβατζήδες» από το DVD και τη χιονολογία διακτινιστήκανε στο Κόσοβο, στα Σκόπια και στο Βελιγράδι.

Τα παράθυρα αρχίσανε να µιλάνε για πολιτική. Οι επικοινωνιολόγοι κάνανε στην µπάντα και βγήκανε µπροστά τα κόµµατα. Στοιχίζονται µε βογκητά πίσω από τον Καραµανλή. Γιατί; Γιατί ήρθε ο Νίµιτς, ο Αµερικανός «µεσολαβητής» του ΟΗΕ.

Οι ΗΠΑ γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια τον ΟΗΕ στο θέµα του Κοσόβου, αλλά... µεσολαβούν... ως ΟΗΕ στο θέµα των Σκοπίων. Υπήρξε διαρροή, όπως και επί Ανδρέα, µε τη συµφωνία για τις βάσεις. Τότε ήταν το «Ποντίκι». Τώρα το «Βήµα». Πρέπει όλοι µας να παίξουµε σωστά τον ρόλο µας. Να υποδυθούµε τους Ελληνες. Υστερα θα δούµε πώς θα εκβιάσει ο ένας τον άλλον, ποιος θα ξεπουληθεί πιο γρήγορα και πιο ακριβά, ποιος θα αγοράσει περισσότερες σκοπιανές και τουρκικές τράπεζες, ποιος θα πει τη µεγαλύτερη παπαριά εναντίον του άλλου, ποιος θα υποκλέπτει τις πίπες του άλλου ή τις δικές του. Εχω µια «Αµερικάνικη Εγκυκλοπαίδεια», έκδοση 1962. Στο λήµµα «Μακεδονία» λέει: «Το αν η νέα αυτή πολιτιστική πολιτική της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης θα λύσει το Μακεδονικό ζήτηµα οριστικά ή αν το παιχνίδι των διεθνών συνωµοσιών που εκµεταλλεύεται τις δυσαρέσκειες του πληθυσµού θα οδηγήσει σε νέες αναταραχές, δεν µπορεί να προβλεφθεί». Λέγοντας «νέα πολιτιστική πολιτική», εννοεί τη δηµιουργία της οµόσπονδης δηµοκρατίας της Μακεδονίας από τον Τίτο, το χτίσιµο µιας µακεδονικής γλώσσας και τη διδασκαλία της µαζί µε την απαραίτητη «Ιστορία» που έπρεπε να κατασκευαστεί στο Πανεπιστήµιο των Σκοπίων που ιδρύθηκε το 1945.

Η «Αµερικάνικη Εγκυκλοπαίδεια» αναφέρει ότι ενώ το Πανεπιστήµιο της Θεσσαλονίκης είναι αντίγραφο του Πανεπιστηµίου των Αθηνών, το Πανεπιστήµιο των Σκοπίων είναι κάτι καινούριο. Ας προσέξουν όσοι έχουν φάει την αµερικάνικη χρήση της λέξης «συνωµοσία», «συνωµοσιολογία» κ.λπ. πώς χρησιµοποιεί εδώ ο Αµερικανός ιστορικός τη λέξη. Και ας θυµηθούν ότι ο Μπιν Λάντεν πήγε στο Κόσοβο για να οργανώσει τους Αλβανούς µαχητές της CIA. Γι’ αυτό τους βλέπεις τώρα στην τηλεόραση να κρατάνε αµερικανικές σηµαίες.

Το προτεκτοράτο που στήθηκε µε τη βοήθεια του Μπιν Λάντεν αποτελεί παγκόσµια πρώτη. Αποσχίζεται ένα κοµµάτι από µια χώρα χωρίς να λαµβάνεται υπόψη ο ΟΗΕ.

Τα απαραίτητα στρατά τα βάζουµε εµείς και η Ε.Ε., µέχρι χθες οπαδοί του ΟΗΕ και της... «διεθνούς νοµιµότητας». Υστερα ψάχνουµε γιατί το Κυπριακό από εισβολή και κατοχή έγινε ζήτηµα... ανθρωπίνων δικαιωµάτων των Tουρκοκυπρίων. Η Ε.Ε. διαµαρτυρόταν για την αµερικανική εισβολή και ισοπέδωση του Ιράκ, στριγκλίζοντας ότι δεν µπορούν να γίνονται τέτοια πράγµατα χωρίς απόφαση του ΟΗΕ. Τώρα ακολουθεί πειθήνια τους καουµπόηδες σαν αγελάδα. Ποιο σηµείο της αγελάδας είναι η Ελλάδα, θα φανεί στη µάχη για το όνοµα.

Μια χώρα που διεθνώς αναγνωρίζεται από άλλο όνοµα από αυτό που προτιµούν οι κάτοικοί της είναι η Φινλανδία. Ενώ όλοι την αναφέρουν ως «Finland» που προέρχεται από το «land» και την αρχαία σκανδιναβική λέξη «Finr» που σηµαίνει «νοµάδας», οι ίδιοι οι Φινλανδοί προτιµούν το «Suomi», που χονδρικά µεταφράζεται «Η χώρα των ελών».

Μία άλλη χώρα που αλλιώς τη λένε οι ξένοι και αλλιώς προτιµούν να την αποκαλούν οι ντόπιοι είναι η Ουγγαρία. Το όνοµα προέρχεται από την επιδροµή των Ούννων στην Ευρώπη, που ένας αριθµός τους αποφάσισε να εγκατασταθεί µόνιµα στη σηµερινή Ουγγαρία. Χωρίς να προξενεί έκπληξη, οι ντόπιοι από το «Χώρα των Ούννων» προτιµούν το «Magyar», που στα ελληνικά το λέµε «Μαγυάροι». Σηµαίνει «άνθρωποι» και είναι µάλλον προσβλητικό για όλους εµάς τους υπόλοιπους που προφανώς δεν είµαστε.

Τη µεγαλύτερη ποικιλία ονοµασιών για ευρωπαϊκή χώρα πρέπει να έχει η Γερµανία. Οι ίδιοι οι Γερµανοί αποκαλούν τη χώρα τους «Deutschland».
Οι Αγγλοι «Germany». Οι Γάλλοι την αποκαλούν «Allemagne». Οι Ιταλοί την αποκαλούν «Germania», αλλά τους κατοίκους της «Teneleski». Και όλοι µαζί όταν πλακώνονται σε πόλεµο µε τη Γερµανία τούς αποκαλούν «Ούννους».

Οσοι ενδιαφέρονται να µάθουν κάτι περισσότερο απ’ ό,τι προσφέρουν οι κραυγές του Παναγιώτη Ψωµιάδη και των διάφορων περιστασιακών και ψηφοσυλλεκτών Eλληναράδων, µπορούν να διαβάσουν τη «Νεότερη Ιστορία της Μακεδονίας» του Βακαλόπουλου. Βιβλίο που αναλύει την πληθυσµιακή σύνθεση του πασαλικιού της Θεσσαλονίκης τον 19ο αιώνα, και -ας µου επιτραπεί- έχει µεγαλύτερη σχέση µε το σήµερα από τα σύνορα της αυτοκρατορίας του Φιλίππου του Β΄.

Τα διάβασα χθές στο "Πρώτο Θέμα" και με εκφράζουν ως απόψεις...
Δημοσίευση σχολίου