Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

ΑΙ ΣΙΧΤΙΡ...


Είπα να μην ασχοληθώ ξανά(βαρέθηκα πια)αλλά βρήκα χθες κάποιους φίλους στο Σαντάν που τυχαίνει να είναι μέλη σε διαφορετικά συγκροτήματα και έμαθα τι καλά που περάσαν εκεί που έκαναν live.Σε διάφορα μέρη. Στις Μηλιές,στην Μηλίνα,στα Γρεβενά, στην Βέροια και αλλού.Είδα με τι χαρά μιλούσαν και σκέφτηκα σε τι σκατούπολη μένουμε που διώχνει το δυναμικό της αλλού. Οι πόρτες του Καλλιτεχνικού είναι ερμητικά κλειστές για τους ντόπιους καλλιτέχνες εκτός ελαχίστων παρωχημένων που έχουν τα "μέσα".

Εδώ εάν δεν είσαι στην Φιλαρμονική (γιατί την Συμφωνική την έφαγε η μαρμάγκα)δεν παίζεις που να χτυπιέσαι.

Ετσι παίρνουν (στην κυριολεξία)τα βουνά οι άνθρωποι για να παίξουν και να περάσουν καλά. Και οι μεγάλες συναυλίες στο Στάδιο,από manager διοργανώνονται.

Οι "φτωχούληδες του θεού"που πιάσαν μια καρέκλα και νομίζουν ότι κάτι είναι, αρκούνται σε φιέστες τύπου "Υποδοχή της Αργούς".

Για να μην λέτε ότι βωμολοχώ,παραθέτω ένα στιχάκι του Τζιμάκου:

"...είσαστε όλες
ένα μάτσο βιόλες
σας σιχάθηκε η ψυχή μου καρκινάκια του πλανήτη
σκατοκαριόλες...!"
Δημοσίευση σχολίου